Ό,τι βρει στο διάβα του…

Οι καλύτερες ημέρες του, οι καλύτεροι μήνες του, η καλύτερη διετία του… Ο Ολυμπιακός διανύει πιθανότατα το πιο μαγικό διάστημα της ιστορίας του, το οποίο είναι γεμάτο τίτλους και κυριαρχία. Σε όλα αυτά συνέβαλε εκείνη η απόφαση του Βαγγέλη Μαρινάκη να αλλάξει έναν ακόμη προπονητή στη σεζόν 2023/24, η οποία έμοιαζε καταστροφική. Έκτοτε, από τα μέσα Φλεβάρη δηλαδή και μέχρι σήμερα, οι «ερυθρόλευκοι» δεν κοιτάζουν πίσω τους. Παρά μόνο μπροστά, κάνοντας βήματα προόδου, κατακτώντας τον έναν τίτλο μετά τον άλλον…

Ο Χοσέ Λουίς Μεντιλίμπαρ ήρθε στη χώρα μας και αποδεικνύεται ευλογία για τον Ολυμπιακό. Οι «ερυθρόλευκοι» αποδεικνύονται ευλογία για τον Βάσκο. Πριν συνεργαστούν, κανείς εκ των δύο δεν είχε πετύχει παρόμοια πράγματα. Σίγουρα, οι Πειραιώτες έχουν μάθει να πρωταγωνιστούν και να κατακτούν τίτλους. Ωστόσο, με τον 64χρονο στον πάγκο τους έκαναν ένα όνειρο πραγματικότητα. Ο ίδιος πήρε σε σχεδόν δύο χρόνια όσους τίτλους δεν είχε στην καριέρα του. Μια σχέση αμοιβαίας εμπιστοσύνης, μια σχέση καρμική.

Στον πρώτο τελικό χωρίς τον Αγιούμπ Ελ Κααμπί, ο Ολυμπιακός τα βρήκε σκούρα. Δεν κατάφερε να κουνήσει πλεκτό για 100 και κάτι λεπτά που διήρκησε η κανονική διάρκεια, αλλά τα έβαλε μαζεμένα στην παράταση. Λες και υπάρχει… γεωμετρική πρόοδος και ο Ολυμπιακός σε κάθε τελικό που ακολουθεί σκοράρει και ένα παραπάνω γκολ. Πρώτα το 1-0 του Conference League, στη συνέχεια το 2-0 στον τελικό του Κυπέλλου, τώρα το 3-0 στο Σούπερ Καπ. Ο έμπειρος τεχνικός αντιμετώπισε το ματς με κυνισμό, γνωρίζοντας πως θα ήταν ιδανικό για την ομάδα του να ξεκινήσει το 2026 με άλλη μια κούπα. Την τέταρτη και για τον ίδιο στη χρυσή διετία του, κλείνοντας με τρεμπλ τον χρυσό αιώνα του συλλόγου.

Μοιάζει σαν μηχανή που «καταπίνει» τίτλους η ομάδα του Μεντιλίμπαρ. Είτε παίζει καλά είτε όχι. Στο Παγκρήτιο δεν είχε την καλύτερη δυνατή εικόνα. Ο Βάσκος δεν ρίσκαρε, ήξερε πως ακόμη και στην παράταση να έρθει το τρόπαιο δεν υπάρχει πρόβλημα. Έκανε την πρώτη αλλαγή, η οποία ήταν αναγκαστική, στο 88'. Η δεύτερη στις καθυστερήσεις και με την προοπτική της παράτασης. Άλλες δύο στο πρώτο ημίχρονο του έξτρα ημιώρου, άλλη μία στο δεύτερο μισό. Ο Καλογερόπουλος αποδείχτηκε game changer σε μια από τις όμορφες ιστορίες που γράφει το ποδόσφαιρο, ο Γιάρεμτσουκ έκανε πιο κινητική την επίθεση, οι Στρεφέτσα και Νασιμέντο βοήθησαν στο κράτημα της μπάλας. Ο Γιαζίτσι έβαλε το κερασάκι στην τούρτα σε έναν τελικό που ήταν τελειωμένος, αλλά ο Τούρκος έδωσε τη δική του νότα και πρόσφερε άλλη μια στιγμή απόλαυσης. Είναι τρομερός μπαλαδώρος ο μπαγάσας, είτε ταιριάζει είτε όχι στο στιλ του Μέντι.

Είναι προφανές πως με τον Ελ Κααμπί η ομάδα λειτουργεί διαφορετικά, ότι ο Ταρέμι δεν μπορεί να εξυπηρετήσει το παιχνίδι έντασης, ότι ο Γιάρεμτσουκ ακόμη τα χάνει αντί να τα βάζει. Παικταράδες είναι όμως και ο Μέντι έχει μια συγκλονιστική τριπλέτα στα φορ του. Σε συνδυασμό με την πτώση της απόδοσης των Τσικίνιο και Ποντένσε στα τελευταία ματς, ο Ολυμπιακός μπορεί να συνεχίζει να παράγει πολλές τελικές, αλλά δεν είναι το ίδιο αποτελεσματικός. Όλα αυτά ο προπονητής τα βλέπει και τα γνωρίζει. Όπως ήξερε και πόσο σημαντικό είναι για την ψυχολογία της ομάδας του να επανέλθει στα θετικά αποτελέσματα με έναν τίτλο. Διότι μέσα στον Γενάρη οι «ερυθρόλευκοι» παίζουν τη μισή και βάλε σεζόν τους.

Η πρώτη αποστολή στέφθηκε με επιτυχία. Δοκιμασίες υπάρχουν στο πρωτάθλημα, αλλά εκεί υπάρχει ακόμη δρόμος. Μπροστά τους είναι τόσο ο προημιτελικός στο Κύπελλο με τον ΠΑΟΚ (ή τον Ατρόμητο) όσο και τα ματς στο Champions League. Αυτά προς το παρόν και περιμένουμε να δούμε πόσους ακόμη τίτλους θα βρει στον διάβα του και θα πάρει ο Ολυμπιακός του Μεντιλίμπαρ.

Υ.Γ.1 Καλή χρονιά σε όλους. Τρεις ημέρες στο 2026 και οι υπερβολές δεν σταματούν. Ήμαρτον, ακόμη δεν μπήκαμε στο νέο έτος. Αλλά να είναι καλά ο αρχηγός που φώναξε τον στρατηγό να σηκώσουν ακόμη μία κούπα παρέα. Οι καλύτερες απαντήσεις δίνονται από τους παίκτες και τον οργανισμό…

Υ.Γ.2 Ο Μούζα ήταν μάλλον ξανά ο κορυφαίος, με μπόλικο καθαρό μυαλό. Ο Καλογερόπουλος συνεχίζει τις υψηλές πτήσεις και ο Βάσκος τον βλέπει ολοένα και περισσότερο. Ο Τζολάκης είναι απλά ο… Κωνσταντής που ξέρουμε. Πρέπει να έρθουν και άλλοι από πίσω στη συνέχεια, ανεξαρτήτως αν θα γίνουν κινήσεις ή όχι. Χρειάζονται περισσότεροι…

Follow @giorgostsanakas